آغاز یک نوع والدگری دلبسته می باشد نه وابسته:احترام به مقام و شان کودک.تکنیک های نظم آموزی به کودک1)اگر من بخواهم کودکی داشته باشم که احترام به دیگران را درک کند خودم باید سعی کنم این ویژگی ها را در خود داشته باشم. یعنی هم درک دیگران و هم احترام به دیگران.در عوض من باید تلاش کنم که آستانه تحمل کودک را بالا ببرم و احترام را از طریق نشان دادن به خود و کودک را به طور مشاهده و لمسی آموزش دهم.آماده کردن کودک با یک تفکر قائده مند هنگامی که مسائل روزمره زندگی را برای کودک توضیح می دهیم(ارتباط کلامی) یا هنگامی که بچه ناراحت یا غمگین است و ما به عنوان والد می خواهیم او را آرام کنیم باید تلاش کنیم و خیلی صبور باشیم و احساس کودک را بپذیریم. به عبارت دیگر ما باید تلاش کنیم خود را با آنچه با خواسته های کودک است تطبیق دهیم و کودک انجام بدهد آنچه که واقعا باید انجام بدهد.(هماهنگی بین خواسته های کودک و والد)(شما باید تقویت کنید:توجه بی قید و شرط و انرژی مثبت به کودک تا کودک جذب حرف ها و رفتار شما بشود)2)داشتن استرس نه برای کودک و نه برای والد خنده دار نیست پس به طور عملی شما می توانید برای این که کودکی آرام و صبور داشته باشید باید خودتان آرامش خودتان را حفظ کنید.زمانی که والد دارای استرس است داریم یک حضور بدون آرامش را پر استرس به کودک خود هدیه می دهیم پس با یک عمل ساده یعنی : تمرکز بر حضور بی قید وشرط برای کودک داشته باشیم.(پس برای حفظ آرامش کودک اول باید آرامش خودمان را حفظ کنیم) هنگامی که والد حضور بی قید و شرط به کودک می دهد امواجی از آرامش و عشق را به کودک خود می دهد چون حضوری پر رنگ دارد.پذیرش و عشق بی قید و شرط والدگری مثبت چگونه بر صحبت کردن با کودک می باشد و این نیاز اساسی کودک است نه بیشتر از این و نه کمتر.در صحبت کردن با کودک این است که نیاز کودک را در میابیم و باعث ایجاد یک حمایت محیطی قوی برای کمک به کودک می شویم.نیاز کودک شکا چه چیزی است :1.پذیرش نا مشروط 2.عشق نا مشروطبرای این کار اولا قرار بدهید یک سایه رنگی بر روی روح سبک والدگری سنتی و قدیمی (عینک بد بینی نسبت به رفتار کودک از روی چشم خود برداریم)مثلا پرت کردن وسائل که در اطراف کودک باشد و داد و جیغ میزند. ک.دک را وادار نکنید برود داخل اتاق تا وقتی که به کودک اجازه دهید از اتاقش بیرون بیاید.اول:باید بفهمید علت رفتار کودک چه بوده است. (عینک را بردارید)دوم:حالا عینک والدی مثبت را روی چشمانتان قرار دهید توجه بی قید و شرط.پس علت نا فرمانی کودک را بفهمید و شاید ناراحتی کودک یک غم یا احساس منفی داشته باشد پس برچسب نافرمانی کودک را با عینک مثبت نگاه کنید.علت نافرمانی کودک احتمالا یا بهتر است بگوییم ناشی از این است که کودک یک نیازی دارد یا نیاز به محبت و عشق دارد یا توجه بیشتر یعنی نه عشق کمتر نه توجه کمتر.حضور و توجه عمیقبا این دو مولفه ما می توانیم کودکمان را کوک کنیم یا به آهنگ دل کودک توجه کرده ایم.پس تکمیل کردن نیازهای کودک با پذیرش و وحبت بی قید و شرط.



  3)هم حسی کودک و والد می تواند  قوی ترین ابزار باشد هنگامی که کودک در حال رشد می باشد. هنگامیکه کودک صحبت می کند هم احساس کودک و هم نیاز کودک را و بفهمیمم.به هر حال داشتن استرس والد باعث شود به طور واقعی نتوانیم صدای کودک و آرامش درون او را درک کنیم و بفهمیم.هنگامیکه والد در حالت تعادل روحی نباشد ممکن است هم ارتباطش با خودش و هم با کودک از دست بدهد پس هم نمی توانیم هم احساس خود را و هم احساس کودک را درک کنیم.کارکردن (توجه محبت و احترام) با کودک باعث می شود که شما که سطح آگاهی کودک را تشخیص بدهیم.4)هنگامی که کودک صبح از خواب بیدار می شود نیازهای کودک چه می باشد. نیاز اصلی او این است که والد حضور فیزیکی داشته باشد در عوض فقط و فقط لامپ را روشن کنید و بگویید پاشو من وارد اتاق فرشته کوچولو شدم. سریع صحبت کردن با کودک را شروع کنیم.این روش شاید 5 الی 10 دقیقه طول بکشد او همیشه خوشحال است. هنگامیکه از خواب بیدار می شود بهترین زمان برای سرمایه گذاری است.5)هوشیاری کودک نمی تواند یک ملجا و پناهگاه عاطفی در هر زمان و در هر مکان برای خود کودک باشد. هر وقتی که می خواهید یک چیز مهم به یک کودک سه ساله بگوییم مثلا مامان می خواهد یک چیزی بهت بگه به من نگاه کن بیا اینجا بشین کنارم به  من نگاه کن به چشمان کودک کاملا نگاه کنید و بهش بگویید من می خوام یه چیزی بهت بگم. اگر کودک به یک جایی دیگر به غیر از چشمان شما خیره شده معنی آن این است که من در حال کشف صریح و آشکار دنیا و کنجکاوی خودم هستم و نمی توانم به شما گوش دهم. (به معنی عدم اطاعت کودک نمی باشد کودک آگاهانه در حال کشف دنیای بیرونی خود می باشد.)با تمرکز تکرار یک رفتار و عمل می توانید سطح هوشیاری و آگاهی کودک خود را افزایش بدهید.6)بعضی مواقع لازم است بگوییم نه. و این اجتناب ناپذیر است به عنوان مثال هنگامی که شما برای یک مهمانی شب دعوت شده اید اما کودک شما بسته آب نبات خود را پیدا می کند شما از کودک می خواهید که آب نبات استفاده نکند چون که برای کودک بد است. و می خواهید شام بخورید 2 تکنیک مهم برای ایجاد حد و مرز ها (محدودیت های مثبت) برای کودک محدودیت را در همان لحظه به کار نبرید موکول کنید به آینده.کودک را از خواسته های منفی همان لحظه که می خواهد محروم کنید. نه از احساس و قواعد خاص یعنی کودک را به خود آگاهی برسانید.محدودیت را برای کودک تکرار و تکرار تکرار کنید شما می توانید 3 تا آب نبات بخورید نه 10 تا هنگامی که کودک یک آب نبات مصرف کرد من دوباره تکرار می کنم یکی را مصرف کنید و دو تای دیگر را وقت دیگر برایش تعیین کنید :چون یکی از محدودیت های کودک فراموشی یا فراموش کار هستند. ملایمت رفتاری پدر و مادر باعث می شود کودک در یک هاله ای از آرامش احاطه شود.و به حرف های والد گوش بدهد یعنی احترام محبت و پذیرش.7)اگر کودک از بعضی از رفتار های معقولانه والد ناراحت است فورا نقش بازی نکنید چون با نقش بازی کردن کودک بیشتر و بیشتر ناراحت می شود. خودآگاهی کودک مانند یک در باز فقط و فقط چیزهایی وارد آن می شود که خیلی آسان باشند بنابراین خیلی وقت ها کودکان ما در حالت بی تعادلی به سر می برند پس ما می توانیم دنیای جسمی و ذهنی کودک از یک جا به جای دیگر ببریم و در یک تنهایی با یک حضور بی قید و شرط با کودک در مورد علت ناراحتی صحبت کنیم و این به طور واقعی در افزایش آرامش کودک کمک به سزایی دارد.به هر حال:ما باید چگونه با نیازهای کودکمان مواجه شویم ؟1-باید بگوییم قانون مال اینجا و همین حالا است (البته با حضور و پذیرش بی قید و شرط)تعیین بی قید و شرط نیازهای کودکان یکی از استراتژیهای فرزند پروری مثبت که باعث ایجاد یک مولفه بزرگ به نام دلبستگی به والد شکل می گیرد.دلبستگی یعنی میزان کردن نیازهای کودکمان با توانایی هایش و یاد بگیرد تا بداند که والد نیازهایش را بی قید و شرط برآورده کند.در این روش فرزندپروری مثبت و دلبستگی والدین کمترین ارتباط با سوالات از روش های نظم آموزی یک کودک داشته است زیرا (اجبار برای انجام دادن یک کار)یک سوال برای نظم آموزی نباشد آن هست یک سوال از ارتباط عشق می باشد. یعنی هرچه والد بگوید کودک انجام دهد.هنگامیکه شما از ارتباط واقعی کودک برقرار می کنید و آنچه که کودک به طور واقعی می خواهد باعث ایجاد نظم در کودک می شود یعنی هنگامی که شما به کودک احترام می گذارید کودک هم به شما احترام خواهد گذاشت و کودک به یک دید منظم نسبت به خویش پیدا می کند و کودک این سوال را از خود می پرسد من دیگر رفتار بد انجام نمی دهم.جهان کودکتان را باز بگذارید و این جهان با کنجکاوی و پاسخ قاطعانه در روش به سوالات کودکان باز می شود.8)همه ما بعضی مواقع به گفتن نه نیاز داریم. یکی از روش هایی که می توانیم به کودکمان کمک کنیم تا احساس محرومیت و طرد شدگی نکند این است که یک لیست کوچکی از دیدگاههای تغییر یافته به عنوان جایگزین چیزهایی که به آنها نه گفتیم. چون کودک هنوز با کلمه نه احساس نا امیدی می کند (می تواند فقط داشته باشیم یک مزه شیرین قرص ویتامین در روز)با نتیجه یک رفتار کودک خود کودک آموزش بدهید یعنی کودک را از عواقب رفتارش آگاه کنید(خودآگاهی)



آرزوی والدین

: فرزندانشان الان و در آینده به خودشان و دیگران احترام بگذارند،مودب باشند، باعث افتخارو سربلندی  والدین باشند.تحصیلات عالیه داشته باشندودر آینده آدمهای با اعتماد به نفس و موفقی باشند.
سوال:چرا اغلب خلاف این آرزوی والدین اتفاق می افتد یعنی بچه ها در مراحل مختلف زندگی بجای احترام گذاشتن به دیگران مخصوصا پدر و مادر گستاخ می شوند،لجبازی می کنند بجای حرف گوش کردن و درس خواندن بازی گوشی می کنند بجای صداقت داشتن پنهانکاری می کنند؟ چرا رابطه اکثر والدین با بچه ها خرابه؟ چرا دروغگویی بین بچه ها زیاد شده است؟واقعا چرا؟
در مقابل بچه ها رفتار ارباب منش، سرزنشگر،دستوری و تحقیر کن داریم
ای پدران و ای مادران بیشتر به حرف فرزندان خود گوش کنید و کمتر داوری کنید تا بتوانند با شما صادقانه حرف بزنند:احترام گذاشتن را فقط و فقط با رفتار محترمانه میتوان به دیگران آموخت.
جملاتی که بسیاری از مادران علیه بچه ها بکار می برند:
لوس ننر، دیگه نمی خوام چیزی بشنوم،به اندازه کافی بهانه ها تو شنیدم ،فهمیدی؟
با بچه ای که دلیل دلخوری و عصبانیتش را بروز نمی دهد چه باید کرد؟
تنبیه بدنی به کودکان می آموزد که خشونت تنها راه حل مشکلات است.
مهمترین راه پرهیز از جار و جنجال وسرزنش نکردن چیست
جانشین های تنبیه:برای اغلب پدر و مادرها سرزنش و تحقیر کردن،بدو بیراه گفتن،تهدیدکردن،نصیحت کردن، امر ونهی کردن، بصورت عادت درآمده و ترک عادت آسان نیست.چون که خود ما با این زبان بزرگ شده ایم.
سوال:تنبیه بکنیم یا نکینم؟
مواظب نه گفتن های زیادی باشید